Na 4 weken op de chirurgie is het eens
tijd om jullie mee te nemen in het chirurgische wereldje van hier. Hoe ziet, of
beter gezegd; ruikt, dat er nou eigenlijk uit? Alvast een advies; lees dit niet
op een lege maag en zorg ervoor dat je je maaltijd al achter de kiezen hebt.
Ah, daar komen we gelijk op
chirurgisch probleem 1: De kiezen… Een tandarts is hier een zeldzaam soort om
te vinden. Daarnaast is het woord ‘preventie’ een niet bestaand begrip voor de
meeste Tanzianen, dus laat staan dat je op controle naar de tandarts gaat. En,
zoals veel Tanzanianenm gebruik je een stokje van de Sokodua struik als
tandenborstel. Kortom, je kan je wel voorstellen dat gaatjes en verrotte kiezen
hier aan de orde van de dag zijn. Als zo’n verrotte kies niet op tijd getrokken
wordt, dan krijg je een groot abces die zich helemaal kan uitbreiden naar het
hoofd en/of naar de borst. En dat komt dan bij mij terecht… En zoals de
grondbeginselen van de geneeskunde luiden (Citaat: college 1 van jaar 1
geneeskunde): “Ubi pus, ibi evacua”: Waar pus zit, moet het weg. Dat is dan
mijn taak: mes erin, en de pus zijn weg naar buiten laten vinden…
Er zijn mensen die vrijwillig van die
filmpjes kijken waar puisten worden uitgeknepen enzo, ik zou deze mensen van
harte uitnodigen om een paar dagen met mij mee te lopen. Ik denk dat ze dan
voor de rest van hun leven genoeg pus hebben gezien. Want pus houdt van de
combinatie van slechte hygiëne, grote wonden, een tropisch temperatuurtje én
late doktersbezoeken. Kortom, hier zie je pus niet alleen in zo’n kaakabces,
maar ook in een been, in een buik of een long (zie röntgenfoto). En overal waar het zit… moet het
weg! Kortom, een dag geen pus is een dag niet gewerkt.
Genoeg over pus, want in zo’n pussige
omgeving is het hard nodig om in het weekend lekker uit te waaien. En dat kan
goed hier! De omgeving is prachtig; groen, heuvels en kleine zandpaadjes.
Kortom de perfecte omgeving voor mountainbike tochtjes. Slalommend om de
troepen mzungu-roepende kinderen, de vrouwen met grote manden op hun hoofd en
de loslopende geiten. Af en toe moet je een noodstop maken voor een kudde
koeien met gigantische hoorns. Enne, na zoveel uren per week met je hoofd in de chirurgie denk ik gelijk: Wanneer krijg ik een patiënt met een pussige wond die gespiest is door zo’n
hoorn?
