Kennismaken met het ziekenhuis

22 maart 2022

Ziekenhuisgebouw met een gazon en rode struiken

Met een zwaar hoofd, maar met een opgelucht
gevoel, zit ik ’s ochtends na mijn eerste nachtdienst bij de overdracht. Als ik
vanachter mijn computer de overdrachtszaal in kijk zie ik 9 grijze koppen én
Louise zitten. Deze wijze grijsaards zijn de Nederlandse specialisten. Samen
met een aantal Cubaanse en Surinaamse specialisten houden zij in roulatieschema’s
verschillende specialismen in het ziekenhuis draaiende. Vaak met veel enthousiasme,
dus ook tijdens de overdracht wordt een bloeduitslag of röntgenfoto vaak benut
als onderwijsmomentje. Heel leuk, maar mijn hoofd denkt maar één ding; snel
mijn bed induiken en slapen!

Overdekte looproute langs een grasveld bij het ziekenhuis

De eerste nachtdienst zit erop! In de nacht
ben ik de enige dokter in het ziekenhuis. Ondanks dat ik alle specialisten kan bellen
voor advies, voelt het toch behoorlijk alleen in zo’n donker ziekenhuis.
Gelukkig houden de verpleegkundigen mij goed wakker met foto’s van (wurg)slangen
die hier in Nickerie rondsluipen😉.

Het is tijd om jullie een inkijkje te geven in
mijn nieuwe werkplek; het Mungra Medisch Centrum in Nieuw-Nickerie. Een klein
ziekenhuis met 100 bedden, verdeeld over een mannen-, vrouwen- en
kinderafdeling. Verder zijn er nog verloskamers en een medium-care, waar ze ook
een aantal patiënten kunnen beademen. Het ziekenhuis heeft open gangen en op de
afdelingen grote deuren waar de wind doorheen waait. Wel zo lekker in deze
temperaturen! Op de SEH is airco en die staat dan weer zo laag dat je bibberend
je werk doet.

Behandelruimte op de spoedeisende hulp met een bed en een gordijn

Op de SEH komen alle patiënten binnen: Van baby’s tot oude besjes uit het
verpleeghuis. Er zijn hier ook huisartsen, maar veel patiënten komen direct
naar de SEH. Daardoor zien we ook veel huisartsgeneeskunde. Eén ding valt op; het
besef van spoedeisende hulp is niet bij iedere patiënt even goed
aanwezig: Vannacht ging ik net even liggen op een vieze brancard toen ik mijn
bed uitgelicht werd voor een kindje. Wat bleek; hij had een aft in zijn mond. Tja,
die kom je op de Nederlandse SEH niet tegen en al helemaal niet in het holst
van de nacht. Ik heb hem met een sinaasappeladvies retour naar huis laten gaan.

De afwisseling is groot, want naast deze kleine
dingen komt hier ook veel groot leed op de SEH. De komende maanden zal ik
regelmatig verhalen vanaf de SEH opschrijven, om zo beetje bij beetje een kijkje
in het Nickerie ziekenhuis te geven. Wordt vervolgd!

Receptie met een groene balie in een ziekenhuis
Tuin met rode struiken voor een ziekenhuisgebouw
Hond ligt in een ziekenhuisgang naast een prullenbak

De ziekenhuis hond

Reacties

Eén reactie

Geef een reactie

Karibu!

Geen verhaal missen?

Laat je e-mailadres achter. Zodra er een nieuw verhaal online staat, krijg je een mailtje.

Afmelden kan altijd. De mail komt van welkom@flotteverhalen.nl.