Heri mwaka mpya!

Heri mwaka mpya,
gelukkig nieuwjaar! Met 100 vers gebakken oliebollen gingen Charlotte en ik
gister het ziekenhuis door, want het was onze aller aller laatste dag in
Sengerema Hospital. Vanaf vandaag ben ik officieel Arts Internationale Gezondheidszorg!

De laatste weken
waren feestelijk: Een groot kerstdiner met alle wazungu, een swingende kerstbrunch
met onze Tanzaniaanse mama’s en tuinmannen en een heus feestje met de AIG uit niet
alleen Sengerema, maar ook Shirati en Endulen! Daarnaast mocht ik Merel (mijn opvolger) inwerken op de verloskamers en het regende
kerstbabies! Kortom, een mooiere afsluiter van deze maanden kon niet!

De tijd in Sengerema
is voorbij gevlogen en het is onvoorstelbaar hoe je je na 6 maanden al Swahili
roepend door het ziekenhuis begeeft. Tussen alle bevallingen door nog even drie
keizersnedes op een ochtend doen, een zwaar ondervoed kind behandelen, of een
familie in houtje-touwtje Swahili uitleggen waarom een operatie nodig is; best bijzonder
hoe dingen “normaal” zijn geworden na 6 maanden dag-in-dag-uit werken in het
ziekenhuis hier!

Maar echt “normaal”
is het meestal niet hier, want er blijven zoveel dingen waarover je je kan
verbazen. En speciaal daarom voor jullie deze mini Nederland v.s. Tanzania editie:

• Door weer en wind stipt om half 8
  in de overdracht v.s. ‘ik kan niet komen, want het regent’
• Doodse stilte op OK, want het is
  een moeilijk operatie v.s. lachen, gieren, brullen, geen zweetdruppel
• Privé bevalsuite met bevalbad v.s. bevalbedjes zonder gordijnen
• Druk druk druk v.s. polepole
• “Ik heb alles onder controle” v.s.
  Mungu akipenda (als God het wil)
• Dokter ik heb last van mijn teen
  (=kalknagel) v.s. dokter ik heb last van mijn teen (=een volledig afgestorven been)
• Kahawe v.s. chai

Maar de allergrootste les van hier, is iets wat
niet in één zin te vatten is: En dat is de kunst van het leven! Ik vond het
onvoorstelbaar hoe de Tanzanianen deze kunst bezitten, en kunnen omgaan met
alles wat het leven brengt en neemt. En met die les in gedachten, ga ik (eerst
Mount Meru op) terug naar Nederland. We gaan zien wat het leven weer brengt
komend jaar! Op een polepole, lachend en dansend 2026!