Iedere dinsdag is het zover; Louise en ik
tuigen ons op voor ‘De yoghurt jacht’. Wekelijks op dinsdag wordt de nieuwe
lading yoghurt geleverd en aangezien yoghurt hier een schaars goed is, betekent
dat: Hamsteren! Op donderdag herhaalt bovenstaande zich, maar dan met de
levering van bruin brood. Weliswaar brood wat eeuwig houdbaar is en waar naast
water en bloem vast heel veel troep in zit, maar ach het is bruin…. dus:
Hamsteren!
Jullie hebben het nu vast door; mijn leven is
hier heerlijk kneuterig en dit is dan waar ik (naast hangmateren) ‘druk’ mee
bent. De dagelijkse huishoudklusjes zijn ineens heel anders dan in Nederland;
wassen in onze handmatige wasmachine is hier een dagopgave en ‘boodschappen
doen’ bestaat uit heel wat rondgefiets, speurwerk én gezellige praatjes.
De belangrijkste plek voor de boodschappen én
voor het sociale leven in Nickerie is de markt. Inmiddels ken ik de marktkooplui en daardoor zorgt een tochtje hiernaar toe ook altijd voor
gezellige praatjes én adviezen: Hoe maak je die okra? Moet je die antruwa nou
bakken (= Surinaams voor frituren 😉) of droogbakken (= gewoon
bakken). En moet je eerst uitje en knoflook zetten? Als ik dan een paar dagen
later op de markt kom, dan moet ik uiteraard even laten weten of mijn okra niet
te slijmerig was en of ik niet een pepertje om lemontje te weinig had gezet.
Een maandje geleden liep ik op de markt toen
ik daar ineens cacaovruchten spotte. De marktkoopman John heeft zelf een
cacaoboom bij zijn huis in Coronie en had die deze ochtend geplukt. Met heel
veel tips en een extra gratis cacaovrucht ging in opgetogen naar huis. Toen
begon het proces; 1. De bonen moesten uit hun witten jasjes. 2. Hierna een week
drogen in het warme Surinaamse zonnetje (nog best een uitdaging om ze op tijd
voor elke tropische regenbui binnen te halen). 3. Een half uurtje roosteren in
de oven. 4. Malen! Heel, heel lang malen in de vijzel, waarbij je moet opletten
dat je eigen zweetdruppels er niet in belanden. Maar na al dit werk heb je ook
wat; een paar eetlepels cacaopasta! We hebben er heerlijke chocolademelk van
gemaakt. Vanaf de boon tot in je kopje! Wie kan dat nou zeggen?
Ondanks alle lekkere tropische groentes en
fruit, eten we hier ook nog wel eens iets anders en daarvoor zijn we aangewezen
op de “supermarkt”. Daarbij hebben we de keuze uit ‘de grote Chinees’, ‘de
kleine Chinees’ of ‘de Westerse supermarkt’. Ze zijn alle drie gespecialiseerd
in Chinese troep en lang-houdbare dingen. En dit is dus ook de place-to-be voor
de yoghurt en het eeuwig houdbare brood. De ‘Westerse supermarkt’ heeft ook wat
Albert Heijn import producten; voor als je bereid bent om voor 6 euro een zak
huismerk muesli te kopen😉. Een tochtje naar de
supermarkt is helaas niet zo gezellig als naar de markt, want hier spreekt het
personeel meestal alleen Chinees. Al hebben ze inmiddels wel door dat die
twee bakra’s geen plastic tasjes willen 😉
Maar het allerleukste boodschappen doen is in eigen
tuin! Want natuurlijk kon ik de kans niet laten liggen om ook een eigen grondje
te beginnen. Inmiddels groeien de kousenband, okra, aubergine en antruwa als
kool. Na wat opstart problemen met de cassave en de nodige tips van de broeders
van de SEH, groeit ook deze inmiddels goed. Ook hebben we een passievrucht
struik en een papayaboom. Kortom, het is hier tuinieren én boodschappen doen in
tropische stijl!
De markt
Een echte Singer winkel, met hele oude naaimachines.
De Chinese supermarkt
De papayaboom moet ook worden gesnoeid
De kleermaker met portret van opa, hij heeft de zaak 60 jaar geleden geopend.