Een tropische avond

12 juni 2022

Rode sleepboot op een brede rivier onder een blauwe lucht

Vrijdagavond op de SEH; dan ben je op alles
voorbereid. En zeker hier! Want van alles krijg je op je bordje: Van een simpele keelontsteking tot ingewikkelde interne problemen, en van zestigers met vieze diabetische wonden tot dertigers met hartinfarcten. Maar vorige week vrijdag had ik geen van dit
alles en kreeg mijn dienst juist een tropische twist!

Terwijl ik nog druk bezig was om een grote
wond te hechten, werd ik geroepen: “Dokter Lotte er zijn 4 patienten met
Brazilian Bee stings”. Ik knipperde even met mijn ogen, wat is dat ook alweer?
Het klinkt als een exotisch drankje of een vlammende Braziliaanse dans. Maar
snel wist ik het alweer; ojaaaa die bee stings! En die Braziliaanse bijen zijn
geen lieverdjes; ze zijn erg agressief en de steken kunnen heftige allergische
reacties geven, soms zelfs met levensgevaarlijke gevolgen. Terwijl ik nog met
mijn ogen aan het knipperen was, was de verpleging al in volle actie; alle
stekels moesten zo snel mogelijk uit de armen, benen en nek worden geplukt.
Ondertussen begon ik aan het rijtje longen beluisteren, kelen inspecteren en
huid bekijken; pfieuw tot nu toe niemand met een ernstige allergische reactie.
Tijd voor de eerste medicijnen; natuurlijk hadden we niet van alles genoeg op
voorraad, maar na een beetje improvisatie kreeg iedereen toch een vorm van
anti-allergie medicijn toegediend.

Zo hèhè, de rust was even teruggekeerd, tijd
om die wond af te hechten…. Of nee, toch nog niet: Een mevrouw met een
slangenbeet werd de spoed binnen gebracht. Tja, nog zo iets; een slangenbeet;
daar heb ik nog nooit college over gehad. Nadat de mevrouw mij had verteld dat
het een dikke zwarte slang was, had ik opnieuw de verplegers weer nodig voor
wat hulp. Zij konden mij vertellen dat het waarschijnlijk een zogenaamde
waterslang was; niet erg gevaarlijk. Maar de slangen in Suriname kunnen wel erg
venijnig zijn en nare stollingsafwijkingen of neurologische klachten geven, dus
reden genoeg voor wat bloedonderzoek. Terwijl ik met een schuin oog de ‘Brazilian-bee-sting
patiënten’ in de gaten hield en met het andere schuine oog mijn slang-patiënt,
had ik nu met mijn volle oog de aandacht om de laatste knopen in de hechtingen
te zetten. Zo die patiënt kon naar huis.

Maar goed ook, want nu kwam het volgende geval
binnen. Deze keer niet zo tropisch, maar wel erg Surinaams; een mishandeling.
Dat klinkt nogal heftig, maar dat is hier heel normaal. Mannen gaan hier nogal
snel met elkaar op de vuist (medemogelijk gemaakt door de vele Parbo-biertjes
en Borgoe-rum). Als de politie erbij te pas komt dan worden die (dronken)
mannen naar de SEH gebracht, zodat ik een politie-verklaring kan opstellen. Pas
kort geleden kreeg ik te horen dat mijn politieverklaring van invloed is op de (cel)straf.
Kortom, pas maar op voor deze dokter😉. Ik dacht deze avond dus even aan een routine-mishandeling klusje te beginnen,
maar nee deze keer was het opnieuw tijd om goed te knipperen; want er zat een
stokoude opa voor mij. 87 jaar en hij had zijn zoon geslagen met zijn
wandelstok, waarna zijn zoon hem ook een schop had gegeven. Het was zo uit de
hand gelopen dat de politie erbij te pas moest komen. Tja….. Gelukkig was de
schade beperkt en konden ze met een politieverklaring weer naar huis.

Inmiddels was het tijd om de
‘Brazilian-bee-sting patienten’ af te ronden; drie waren goed opgeknapt en
konden naar huis worden ontslagen (tja rare ziekenhuis taal). Eentje moest toch
nog een nachtje in het ziekenhuis blijven.

Toen mijn tropische dienst tegen het einde liep,
mocht ik deze avond nog aftoppen met het laatste exotische geval. Een kind die
een kousenband-boon in haar oor had gestopt. Kousenband? Ja dat is een soort sperzieboon
XXXXL en een echte Surinaamse groente. Na een serieus gevecht met het kind,
wist ik uiteindelijk met een haakje de boon uit haar oor te vissen. Die
kousenband-boon mocht ze mee naar huis nemen als trofee.

De dienst zat er op, tijd om naar huis te gaan
en deze avond af te sluiten met een tropisch drankje op ons terras! En terwijl
ik nog aan het nagenieten was van deze tropische avond, kwam er ander goed tropische
nieuws: Ik ben aangenomen voor de opleiding tot “Arts Internationale Gezondheidszorg
en Tropengeneeskunde” 😊. Kortom, in de toekomst liggen
mij hopelijk nog veel mooie tropische avonturen te wachten: Wordt vervolgd!

Schermafbeelding van een nieuwsbericht over een brandweerauto

De volgende dag op het landelijk nieuws, zoveel gebeurd er in Suriname 😉

Overdekte veranda met een ventilator, een bank en een tafeltje

Tropische temperaturen om mijn blog te schrijven.

Reacties

Geef een reactie

Karibu!

Geen verhaal missen?

Laat je e-mailadres achter. Zodra er een nieuw verhaal online staat, krijg je een mailtje.

Afmelden kan altijd. De mail komt van welkom@flotteverhalen.nl.