Sijui

Sijui! Ik weet het
niet! (Spreek uit als: Sie-djoe-ie)

De eerste maand in Sengerema zit er al op, en ik kan wel concluderen dat
‘Sijui’ veel van deze maand samenvat. Zoals in de vorige blog beschreven, weet
ik nog vrij weinig van het Swahili. Maar ook in het ziekenhuis komen vaak
genoeg Sijui-momenten voor! Om deze Sijui-momenten beter te begrijpen, neem ik
jullie een dagje mee het ziekenhuis in:

07:30u. De
overdracht begint met een gezamenlijk gebed in het Swahili. Sijui waar het over
gaat, maar ik mompel braaf mee. Daarna vertelt de dienstdoende arts de
bijzonderheden van afgelopen nacht: Vier keizersneden, een bovenbeenamputatie
bij een man met een verbrijzeld onderbeen en een neergestoken patiënt waar een
stuk darm moest worden verwijderd… Charlotte en ik kijken elkaar aan met een Sijui-blik:
Geen idee hoe we dit ooooit kunnen, gelukkig nog 2 weken te gaan voor onze
eerste dienst 😉.

Na de overdracht is
het tijd om de chaos op de verloskamers te ontwaren. Zwangerschapsvergiftiging
op beddie 1, ernstige malaria op op beddie 2, veel bloedverlies op beddie 3,
hoooooo en wacht snel handschoenen aan want daar komt opeens al een hoofd tevoorschijn
op beddie 4. Nou je snapt het wel; de chaos van de verloskamers.

Vorige week vrijdag
was ik, na een volle Sijui-week, toe aan weekend. Maar daar had het universum
anders over gedacht; op de weekend-valreep kwam er nog een zwangere met
bloedverlies binnen. Op de echo zag ik iets wat er raar uitzag: Sijui. Na wat
plaatjes opzoeken leek het toch wel erg veel op een losgelaten placenta; rennen
naar de operatiekamer. Gelukkig kwam er een goed kind uit, maar het zweet
gutste over mijn rug.

Terwijl ik de buik nog aan het sluiten was, werd de
volgende al aangekondigd; een uterusruptuur (gescheurde baarmoeder) door een
langdurige bevalling. Maar…. ehmmm uterusruptuur: Sijui! Gelukkig werd snel een
ervaren Tanzaniaanse arts opgetrommeld om mij te helpen met deze keizersnede.
Ruim twee liter bloedverlies, maar de opererende Tanzaniaan had geen druppel
zweet op z’n voorhoofd. Van die stalen zenuwen van de Tanzanianen kan ik nog
wat leren!

Gelukkig zijn er
ook steeds vaker dagen dat de Sijui-momenten beperkt blijven en dat ik zowaar het
antwoord van de patiënt kan verstaan, de namen van de verpleegkundigen ken én
begrijp welk administratieve papiertje ik waarvoor moet invullen. Kortom, door
het bos van Sijui schijnt al licht!

En zeg nou zelf, als
je dat je weekend mag inluiden met zo’n zonsondergang, dan ben je al die Sijui-momenten
al snel weer vergeten!

Cursusdag volledig in het Swahili: Sijui!