On Call

Zondag 05-10-2025

Zo, even een kopje
koffie erbij, de mobiel bij de hand en hopelijk een paar minuten tijd om aan
dit verhaal te typen: Want vandaag ben ik “On Call”. Naast de normale werkdagen
hier, heb ik ook iedere week 1 à 2 diensten. Niet het meest favoriete moment
van de week, want het is best spannend om in de avonden, nachten en weekenden
het hele reilen & zeilen van het ziekenhuis op je bordje te krijgen: Want er kan
hier nogal wat voorbij komen! Ik neem jullie mee op een zondag “On Call”:

8 uur ’s ochtends:
De dag begint met een rondje op de verloskamers; wie liggen er allemaal? Op beddie
1 ligt een vrouw met een ernstige zwangerschapsvergiftiging. Ik schrijf medicatie
voor en breek de vliezen zodat de bevalling begint. Op beddie 2 ligt een vrouw die
vannacht is binnengekomen met een uitgezakte navelstreng en helaas is de baby
in de buik al overleden, dus het is nu wachten tot zij bevalt. Op beddie 3 ligt
nog een vrouw te bevallen met HIV, die vordert al goed! Op beddie 4 ligt een vrouw die
voor de 8^e keer bevalt, waarbij we altijd bang zijn voor veel
bloedverlies, goed in de gaten houden dus. Kortom, er is weer genoeg te doen
vandaag op de verloskamers!

Na het rondje
verlos, loop ik even langs de mannen- en vrouwenafdeling; zijn er nog nieuwe
opnames waar ik nu naar moet kijken of moet ik mensen ontslaan uit het
ziekenhuis? Alles ligt er rustig bij, dus door naar de Intensive Care. Even
kijken hoe het gaat met de vrouw met epileptische aanvallen, ik heb haar eergister in mijn dienst opgenomen.
Het gaat goed! Ze is weer aanspreekbaar en heeft helemaal geen nieuwe aanval
meer gehad.

Zo even tijd voor
een kopje koff………. Ah te vroeg gejuicht: De supervisor nurse belt mij:
Emergency on labour! Snel loop ik naar de verloskamers. Daar zit een vrouw op
handen en knieën en ik zie de navelstreng uit de vagina hangen. Gelukkig is
de hartslag van de baby nog goed, dus we maken alles zo snel mogelijk klaar
voor een spoed keizersnede. De keizersnede gaat vlot en de baby komt er goed uit.
Maar als de baby uit de buik is, blijkt de baarmoeder 180 graden gedraaid te zijn tijdens de zwangerschap. Ik heb dus niet de voorkant van de
baarmoeder open gemaakt, maar de achterkant…. Hmmmm nog nooit eerder gezien.
Maar goed denk ik; het principe is het zelfde; het moet weer dicht, dus rustig blijven en gewoon
doorhechten dan maar. Met het zweet nog op de rug loop ik een uurtje na de keizersnede langs de
afdeling en ligt ze er goed bij.. gelukkig!

De spoed belt;
er is een kind die ik moet zien. Het twee jarig kind is verwezen uit een
ander klein ziekenhuis en is al twee dagen niet aanspreekbaar. Hij blijkt
malaria te hebben, dus het zal wel een hersenmalaria zijn denk ik. Medicijnen
er in en morgen maar weer verder kijken!

Zo zijn jullie al
moe? Ik inmiddels wel, maar nog een aantal uur te gaan!

Want, terwijl ik
nog bezig ben op de spoed komt er een andere patiënt binnen na een pigipigi
(motor) ongeluk van vannacht. Hij is buiten bewustzijn geweest en doet nu raar.
In mijn beste Swahili probeer ik te ontdekken of hij verward is, maar daar
wordt ik niet wijzer van (of dat aan mijn Swahili of aan de patiënt ligt:
Sijui). Hij moet een CT scan krijgen van zijn hoofd, maar dat kunnen we hier
niet. Dus ik moet hem verwijzen naar het grote ziekenhuis in Mwanza. Dat is
voor de meeste patiënten een te dure onderneming, dus dan houden wij ze toch
maar bij ons op de afdeling in de gaten.

Zo hèhè het einde
nadert, even tijd voor de voetjes omhoog in de hangmat. Maar… iets te vroeg
gejuicht: Want de supervisor nurse belt weer: Er is een epileptische aanval op
de IC. Oke, snel schoenen aan en gaan. Maar aangekomen op de IC ligt iedereen
er (zover als mogelijk voor een IC) kiplekker bij en de nurse hangt onder
uitgezakt in de stoel… kortom hier is niets aan de hand. Waar o waar zou die
patiënt dan zijn? Langs de labour IC, langs de kinder IC en de spoedeisende
hulp; ook niemand te vinden die ligt te schokken in zijn bed…. Tja, patiënt
kwijt, wat doe je dan? De supervisor nurse weet het ook niet, dus dan toch maar
echt tijd om naar huis te gaan nu! Einde van de dienst!

Koffie bij ons huis tussen de werkzaamheden door

Rennen voor werk