De tijd vliegt,
over een maand zit ik alweer in het koude, grijze Nederland! Dat is moeilijk
voor te stellen als ik hier met mijn kopje koffie in het ochtend zonnetje naar
de steeds rijpere mango’s aan de boom zit te kijken! Kortom, deze laatste maand
staat in het teken van nog even goed de ogen open voor de laatste blikken op
Tanzania. Gelukkig krijg ik daar hulp bij, want volgende week is er weer hooggeëerd
bezoek uit Nederland: mijn ouders!
De ogen moet ook
flink openblijven tijdens de laatste diensten hier. Want tijdens een dienst ben
ik hier een mini-gynaecoloog, mini-kinderarts, mini-internist en mini-chirurg
ineen. Al die mini versies tezamen met doodzieke patiënten, maakt dat je je
ogen nooit genoeg open kan hebben. Want je komt hier de meest gekke dingen
tegen:
Een kind van 8 met
een hele bolle buik en een gek verhaal. Toch maar even een rectaal toucher
doen, …… maar hè geen anus?? Ja blijkbaar kan het, 8 jaar zonder anus leven….
En zo zijn er eindeloos veel voorbeelden,
niks is wat het lijkt hier!
Alsof het werk en
de diensten nog niet genoeg zijn, moesten Charlotte en ik afgelopen half jaar
ook bezig met een “Global Health opdracht”. In de voetsporen van onze
voorgangers, zijn wij verder gegaan met het opzetten van een polikliniek voor
kinderen met sikkelcelziekte. Een ziekte die hier heel veel voorkomt en waar
kinderen vaak vroeg aan komen te overlijden. Na veel gesprekken met het ziekenhuis
management, lokale artsen, de apotheek, het lab en geldschieters, was het afgelopen
week zover: De eerste poli dag!
Kortom, het leven
lijkt druk hier, maar vergeet niet dat het op het Tanzaniaanse polepole tempo gaat!
Als ik met mijn korte beentjes voorbij probeer te stuiven, moet ik mij toch
even aanpassen aan het looptempo van 2 km/uur. En ook als je denkt ‘even’ een
opdracht door te geven aan de verpleegkundige, moet je niet vergeten om eerst 3
habari’s te vragen. Kortom, polepole is hier het motto van de dag. En ja, als
drukke Nederlander kan je ik hier dagelijks leren van die onverstoorbaar
rustige Tanzanianen!
Kortom, de
laatste maand ga ik al polepole lopend met wijd open ogen door het leven, want één ding heb
ik wel door na dit half jaar: Er valt nog zoveel te leren en te zien hier!
Leren fietsen!
Wildkamperen
Wildkamperen
Sinterklaas in Sengerema!
De sikkelcel poli in de maak
Eén reactie
Mooi lot. Gefeliciteerd met de eerste polidag. Volgens mij een hele prestatie. Wij wennen hier ook al een klein beetje aan polepole